حمايت شغلي (كه در مطالعات مختلف با عنوان حمايت اجتماعي در محل كار نيز بيان شده است) به عنوان محصول روابط شغلي بين فردي كه توانايي فرد را در سازگاري با مسائل شغلي ممكن مي سازد، تعريف شده است (15).  

 

 

 

حمايت شغلي به عنوان كليد منبع زمينه اي سازش با عوامل ايجاد كننده  استرس شغلي ملاك قرار گرفته است. حمايت شغلي شامل روابط بين فردي مثبت در اجتماع محل كار مي باشد و شامل حمايت ابزاري و عاطفي مي باشد. مانند آزادي بيان افكار، روابط دوستانه و مورد تشويق واقع شدن. حمايت شغلي اغلب به دو بخش تقسيم مي شود: حمايت از كاركنان و همبستگي بين كاركنان . حمايت از كاركنان به ميزان ارتباط و روابط دوستانه بين كاركنان مسئول و غير مسئول بر مي گردد در حالي كه همبستگي بين كاركنان تمايل همكاران به بودن با يكديگر و كمك به يكديگر در محيط كاري مي باشد (31).  

 

 

 

 

این نوشتار فصل دوم پایان نامه حمایت شغلی و با عنوان مبانی نظری و پیشینه تحقیق حمایت شغلی می باشد.

 

 

 

 

محققين نشان داده اند كه محدوده رفتارهاي حمايتي  را نياز افراد تعيين ميكند اين رفتارهاي حمايتي دردسته بندي گسترده تر به دو نوع حمايت تقسيم بندي شده اند: حمايت عاطفي  و حمايت ابزاري . حمايت عاطفي اطلاعاتي است كه از ديگران به دست آمده كه به شخص احترام گذاشته شود و پذيرفته شود. اين نوع حمايت مشخص مي كند كه افراد توسط ديگران ارزش گذاري شده اند. درمقابل حمايت ابزاري شامل محدوده وسيعي از حمايت هاست كه بر اعمالي كه به صورت كمكي توسط ديگران به فرد ارائه ميشود تمركز دارند. چنين فعاليتهايي شامل كمك به مسئوليت هاي كاري، پيشرفت درحل مشكلات وتقسيم دانش است. به علاوه دو منبع اصلي حمايت وجود دارند: حمايت بر پايه كار(مسئول-همكار) و حمايت بر پايه غيركار(مانند شريك زندگي-خانواده-دوستان). در مواجه با استرس زاهاي محل كار ، منابع سازماني حمايت بيشتري از خانواده و دوستان خارج از محل كار فراهم مي كنند ( 5).